Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Χαρούμενες καλοκαιρινές διακοπές

Χαρούμενες καλοκαιρινές διακοπές ή μάλλον οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές.Μετά απο 2 ολόκληρα χρόνια περίμενα πως και πως να φύγω απο την Αθήνα έστω και για αυτές τις 10 μέρες με τους γονείς μου.Οι οικογενειακές διακοπές είναι κάτι που είχα σταματήσει να κάνω εδώ και δεν θυμάμαι πόσα χρόνια γιατί πολύ απλά οι γονείς μου είναι ανυπόφοροι και για κάποιο περίεργο λόγο το θυμάμαι μετά όταν είμαι ήδη σε διακοπές μαζί τους.Φέτος δεν έιχα και πολλές επιλογές.Αν ήθελα να φύγω απο την Αθήνα θα έφευγα μαζι τους για το χωριό της μητέρας μου.
Επειδή εγώ αποφεύγω να οδηγώ σε μακρινα ταξίδια επέλεξα να πάμε με το τρένο.Με τόσο ωραίες αναμνήσεις που είχα απο τα παιδικά μου χρόνια που ταξιδεύαμε με τρένα δεν δίστασα καθόλου.Έκλεισα τα εισητήρια online.Φαίνεται πως είναι ο μόνος εκσυγχρονισμός του ΟΣΕ όμως γιατι περάσαμε μια μικρή οδύσσεια με τα πράγματα που δεν παίρνουν στις αποσκευές όπως τα παλιά καλά χρόνια και με το καρότσι που δεν χωρούσε πουθένα...Να προσθέσω και το οτι όλα τα βαγόνια είχαν το νούμερο 2 και τρέχαμε δεξιά κι αριστερά στην αποβάθρα μέχρι να βρούμε ποιο είναι πραγματικά το βαγόνι 2.Αντί λοιπόν να ανεβαίνεις κύριος στο τρένο έπρεπε να κουβαλάς όλες τις αποσκευές μαζι σου στο βαγόνι.Αν χωρούσαν καλώς αν δεν χωρούσαν δεν τους ενδιέφερε και πολύ...
 Όταν τελικά φτάσαμε στο χωριό και με πέτυχε μία γειτόνισσα έξω με τη μικρή άρχισε να με ρωτάει τι κάνουν όλοι κλπ.
 Τελικά με ρωτάει "Ηρθε και ο άντρας σου μαζί σας;"
 "Ορίστε;", απαντάω εγώ.
Με ξαναρωτάει συμπληρώνοντας οτι της είχε πει η μητέρα μου οτι είναι ναυτικός και λείπει συχνά. "Ορίστε;", σκέφτηκα απο μέσα μου και μάλλον το έδειξα κιόλας. "Όχι δεν ήρθε", της απάντησα και έφυγα κακήν κακώς.
Απο οτι φαίνεται η μητέρα μου πρόλαβε και με πάντρεψε χωρίς εγώ να έχω ιδέα.
Γυρίζοντας μετά στο σπίτι. "Είδα τη γειτόνισσα", είπα στη μητέρα μου.
"Τι κάνει;, μου απαντάει χαρούμενα.Εκνευριστικά χαρούμενα θα έλεγα.
"Με ρώτησε για τον άντρα μου.Αυτόν που δεν ήρθε επειδή είναι ναυτικός.Θυμάσαι;"
"Δε πιστεύω να της είπες καμία βλακεία οτι δεν είσαι παντρεμένη;Εδώ κουτσομπολεύομουν.Δε θα γίνουμε ρεζίλι εξαιτίας σου", συνέχισε ενώ εγώ είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα.
Ξαφνικά πέρασαν μπρόστα απο τα μάτια μου σαν ταινία σκηνές που μου είχε κάνει όταν έμαθε οτι ήμουν έγκυος και δεν θα παντρευόμουν.Φράσεις του τύπου "Μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι, τι θα πω στις φίλες μου" και άλλα τέτοια όμορφα.
"Δεν πρόκειται να αλλάξεις ποτέ Μαμά", μουρμούρησα και πήγα να πάρω ένα παυσίπονο γιατί μου είχαν σπάσει τα νεύρα(ή με μάτιασε η γρουσούζα γειτόνισσα). "Και πότε θα μου το έλεγες οτι έχεις πει ψέματα;Το ξέρεις οτι οι φίλες μου εδώ γνωρίζουν πως δεν έχω άντρα;Αν το μάθουν οι συγγενείς και φίλοι σου εδώ τι θα σκεφτούν;Χειρότερο δεν είναι αύτο;"
"Ε καλά θα στο έλεγα.Μόλις φτάσαμε.Πως κάνεις έτσι;Κακώς έδωσες αναφορά στις φίλες σου εδώ.Που θα έβλεπαν οτι δεν έχεις άντρα απο εδώ που μένουν;" Δε θυμάμαι τι άλλο είπε.Δεν μπορούσα να την ακούω άλλο και έφυγα απο το δωμάτιο.Τωρα τα σκέφτομαι εκνευρισμενη και παρολαυτά γελάω γιατί σε λίγο καιρό ανοίγουν τα σχολεία και κάθε χρόνο οι δασκάλοι μας έβαζαν να γράφουμε έκθεση με θέμα:"Πως πέρασα το καλοκαίρι στις διακοπές μου".Φαντάζομαι τι ωραίες οικογενειακές στιγμές διαβάζουν στις εκθέσεις των παιδιών.
'Εκθεση της Μαρίνας Ζ για τ καλοκαίρι 2015

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Σήμερα που γιορτάζω

Σήμερα που γιορτάζω πήγα στη θάλασσα με τη μικρή.Το πρωτο μας μπανιο.Γιατί όλο ξυπνάμε το πρωί για να φυγούμε μία λογική ώρα απο το σπίτι και όλο σπίτι μένουμε.Σήμερα όμως τα καταφέραμε.Οτι θα ήταν κατόρθωμα το πρωινό ξύπνημα για να πάμε για μπάνιο δεν το είχα σκεφτεί
ποτέ.
Σήμερα κι αφού χθες κοιμηθήκαμε καλά(λέμε τώρα...ικανοποιητικά θα έλεγα καλύτερα) ετοιμαστήκαμε και απο τις 8 που ξυπνήσαμε φύγαμε απο το σπίτι στις 10!(Κάλλιο αργά παρά ποτέ).
Φτάσαμε στη παραλία.Μαμά και κόρη για μπάνιο μόνες μας.Τι γλυκό που ακούγεται.Αν εξαιρέσεις το οτι το καρότσι δεν προχωράει στην άμμο...Τέλος πάντων κακήν κακώς τα καταφέραμε και φτάσαμε στις ξαπλώστρες.
Βάζω αντιηλιακό στο παιδί τη ταίζω και μετά τη βάζω να κάτσει στην άμμουδια (έχοντας στο μυαλό μου πανευτηχή μωρά με φτυαράκια και κουβαδάκια που τρέχουν πάνω κάτω γελώντας).
Μέγα λάθος!Γιατί όπως φάνηκε τελικά η δική μου μπέμπα δεν ανήκει σ αυτή τη κατηγορία παιδιών αλλά στην άλλη τη σπάνια(που δεν ήξερα καν οτι υπάρχει) που δεν θέλουν να κάθονται στην άμμο.Συγκεκριμένα ούτε καν να πατάει πάνω σε άμμο.
Καθόμαστε λοιπόν κάτω απ την ομπρέλα στη ξαπλώστρα και οι δύο για να παίζει με το άδειο κουβαδάκι της εγώ ακόμα χωρίς αντηλιακό.Λέω δε βαριέσαι θα βάλω πριν μπούμε μέσα έτσι κι αλλιώς κάτω απο την ομπρέλα είμαι.Λάθος νούμερο 2!Μέχρι να βάλω αντηλιακό ένιωθα το δέρμα μου να με "τραβάει".Βάζω αντηλιακό έχω ήδη καεί...
Βάζω το καινούργιο μπικίνι στη μικρή και μπαίνουμε στο νερό.Ίδια αντίδραση με την άμμο!Μα πως γίνεται αυτό;Όλα τα μωράκια τρελαίνονται για θάλασσα και αμμουδιά.Το δικό μου γιατί κλαίει;
Βγαίνουμε ξανά έξω και μετά απο ένα χαρούμενο διάλειμμα
αρχίζει άλλος γύρος γκρίνιας.Κλάμα τωρα γιατί θέλει να κοιμηθεί.Την έχω αγκαλιά, έχουμε αλλάξει 20 θέσεις αλλά ακόμα κλαίει γιατί προφανώς δε βολεύεται για να κοιμηθεί ή ίσως και να μην θέλει καν να κοιμηθει.Στο μεταξύ έχουμε γίνει ρεζίλι και όλοι στη παραλία μας κοιταζουν με όχι και πολύ καλό ύφος θα έλεγα.
Τι κάνουμε τώρα;Φεύγουμε, σκέφτηκα.Απο την άλλη λέω και να φύγουμε μήπως θα κοιμηθεί;Το ίδιο θα είναι για το παιδί άρα γιατί να φύγουμε;Έμεινα κι επιτέλους κοιμήθηκε...για λίγο.Μέχρι που ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο μου.Σιγά μη με άφηνε να διαβάσω κιόλας στη θάλασσα!
Γυρίζω σπίτι το ασανσερ χαλασμένο(πάω 2 ορόφους με το καρότσι απο τις σκάλες....)

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Η Μαμά ξέρει καλύτερα

Η Μαμά ξέρει καλύτερα.Ειλικρινά δε ξέρω πόσες φορές έχω ακούσει αυτή τη φράση απο τότε που η Μητέρα μου πήρε άδεια και ήρθε να μείνει εδώ.Η Μαμά ξέρει να κάνει καλύτερα τα πάντα.Το τάισμα, το άλλαγμα της πάνας, το νανούρισμα της μπέμπας...Όμως ποια είναι η Μαμά εδώ τελικά;Πως θα καταλάβει οτι εγώ είμαι η Μαμά της μπέμπας και εκείνη η Γιαγιά;
Όλα ξεκίνησαν απο ένα παράπονο που έκανα μία μέρα στη Μητέρα μου.
"Δεν θα προλάβω να έρθω αύριο το βράδυ μάλλον", μου είπε.
¨Μαμά δεν είναι ανάγκη να έρχεσαι τα βράδια.Έτσι κι αλλιώς δε βοηθάς πουθενά.Δε χρειάζομαι παρέα το βράδυ.Εγώ ξενυχτάω κι εσύ κοιμάσαι.Έλα κάποια άλλη στιγμή της μέρας αν θες".
Τι το ήθελα και το είπα;Θες απο τύψεις;Θες απο υποχρέωση;Απο τότε ανέλαβε full time δεύτερη Μαμά σε σημείο όλη μέρα να μην έχω κρατήσει ούτε για μια στιγμή τη μπέμπα αγκαλιά.Δεν προλαβαίνω να σηκώσω τη μπέμπα απο το κρεβατάκι της αφού με το που αρχίσει να μουρμουράει την έχει ήδη πάρει η Σούπερ Γιαγιά αγκαλιά.Και όταν σπάνια τύχαινει να την προλάβω εγώ μου τη ζητάει απαιτητικά γιατί εκείνη ξέρει καλύτερα να την ηρεμήσει λέει.
"Φυσικά αφού η Μαμά ξέρει καλύτερα", ήθελα να της πω αλλά λέω να μη τη στενοχωρήσω...Και απο τη στιγμή που έμαθε πως να χρησιμοποιεί το θερμαντήρα δεν τη προλαβαίνω ούτε στο τάισμα.
Η Μητέρα μου που όταν της είπα οτι είμαι έγκυος μόνο προξενιό δεν μου κανόνισε επειδή σκεφτόταν τι θα πούνε οι φίλες της.
"Μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι", την άκουσα να μου λέει τότε με έκπληξη.Τώρα έχει τρελαθεί με τη μπέμπα και δεν ξεκολλάει απο το σπίτι μου.Δε μου έφτανε η κλεισούρα μου έχω και τη Μαμά μου να μου λέει τι να κάνω, γιατί να το κάνω και πως να το κάνω.Νιώθω σαν έφηβη που συγκατοικεί με τη Μαμά της και τη μικρή της αδελφούλα.Ακόμα και τώρα μπήκα στα κλεφτά στο ίντερνετ γιατί ένα μήνα που είναι εδώ έχει βάλει απαγορευτικό.Ευτυχώς που απο Δευτέρα τελειώνει η άδεια της και θα επανέλθουν όλα στο φυσιολογικό. Νιώθω κάπως περίεργα γιατί γυρίζοντας απο το μαιευτήριο ήμουν συνέχεια μόνη μου με τη μπέμπα και τώρα ξαφνικά σκέφτομαι πως θα τα κάνω όλα χωρίς βοήθεια.
"Όπως τα έκανες και πριν", λέω στον εαυτό μου.Τελικά η πολύ βοήθεια κάνει κακό.

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Ξαναγύρισα! I 'm back!!

Μετά απο μία πολύ περίεργη φάση της ζωής μου και μία δύσκολη εγκυμοσύνη ξαναγύρισα.Γεμάτη τύψεις που παράτησα τελείως το μπλογκ μου.Αλλά τώρα I 'm back for good!!Και δεν είμαι μόνη έχω παρέα και τη μπέμπα μου κι αφού τώρα επιτέλους κοιμάται μπήκα να γράψω.Πριν κοιμηθώ κι εγώ...
Ξαναγύρισα λοιπόν!Καλως σας ξαναβρήκα!

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Μιας και έλλειψα τόσο πολύ απο εδώ μέσα...

Μιας και έλλειψα τόσο πολύ απο εδώ μέσα κάνω ένα μικρό rewind.
Λίγο μετά που πέθανε η γατούλα μου κι αφού με πίεσαν οι φίλες μου να κάνω τεστ εγκυμοσύνης διαπίστωσα οτι δεν μπήκα πρόωρα στην εμμηνόπαυση και ούτε άλλαξε ο κύκλος μου απο τη στενοχώρια αλλά πως είμαι έγκυος(!).Αυτό βέβαια ήταν πού περίεργο και αναπάντεχο δεδομένου οτι δεν είχα κάνει σεξ χωρίς προφύλαξη γι αυτό και με το ζόρι πήγα και αγόρασα το τεστ.
Πεταμένα λεφτά, σκέφτηκα.