Γύρισα το Σάββατο

Γύρισα το Σάββατο αργά το βράδυ με ένα επιπλέον σακ βουαγιάζ με τα ψώνια μου.
Πέταξα τους σάκους στο πάτωμα δίπλα στη πόρτα και αγκάλιασα τη Λάρα που μου νιαούριζε με παράπονο.Η καημένη τόσο καιρό είχε μείνει μόνη της.Ευτυχώς περνούσε η Φιλιώ και της έβαζε φαγητό και νερό.
Χαλάρωσα στον καναπέ για λίγο.Θυμήθηκα οτι δεν είχα ειδοποιήσει τον Μάρκο τι ώρα ακριβώς θα γυρνούσα αφού έχασα την προγραμματισμένη μου πτήση μετά απο αμέριμνες βόλτες διαρκείας στο αεροδρόμιο.Σήκωσα το ακουστικό και πήρα το νούμερο του Μάρκου.Ακούστηκε το αυτόματο μήνυμα της τηλεφωνικής εταιρείας.
Τέλεια!Πάλι κόπηκε το τηλέφωνο, σκέφτηκα.

Είναι σχεδόν απίθανο...

Είναι σχεδόν απίθανο να χωρέσουν όλα αυτά τα ρούχα, σκέφτηκα κοιτάζοντας το βουνό με τα ρούχα που είχα μαζέψει πάνω στο κρεβάτι.Θα τα φορέσω όλα αυτά ή τσάμπα τα φορτώνομαι;Όμως για κάθε περίσταση χρειάζομαι και διαφορετικά ρούχα.Και δεν μπορώ κάθε φορά που θα βγαίνω να φοράω τα ίδια.
Πάνω που στρίμωχνα στη δεύτερη βαλίτσα όλα τα αγαπημένα μου ρούχα και οτι καινούργιο είχα αγοράσει για να πάρω μαζί μου  πρόσεξα οτι κάτι είχα ξεχάσει.

Σε μεγάλη κρίση ηλικίας

Σε μεγάλη κρίση ηλικίας μετά το χθεσινό ξενύχτι.Ξύπνησα στις 3 και τέταρτο.Ο Μάρκος είχε φύγει νωρίτερα (δόξα το Θεό!) γιατι είχε συνάντηση με τους κολλητούς του.Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει!Έδιωξα τη Λάρα απο τα πόδια μου και σηκώθηκα.Πήρα ένα παυσίπονο και κοιτάχτηκα στο καθρέφτη.Πάλι κοιμήθηκα με το μακιγιάζ...Τα μάτια μου μουτζουρωμένα απο το μολύβι και τη μάσκαρα.Απο κάτω μαύροι κύκλοι και μετά πρόσεξα...Τι είναι αυτές οι γραμμές στα μάγουλα μου;Θεε μου!Είμαι σαν τον Φρεντ Φλίνστοουν!

Φαίνεται οτι τα πράγματα πάνε καλά

Φαίνεται οτι τα πράγματα πάνε καλά.Με τον Μάρκο είμαστε σχεδόν κάθε μέρα μαζί.Μήπως παραπάνε καλά τα πράγματα;
Χθες πήγαμε σινεμά και είδαμε το conjuring.Με άντεξε σε όλη τη διάρκεια της ταινίας ακόμα και στη σκηνή του εξορκισμού που πραγματικά μου φάνηκε ατελείωτη...Δε θυμάμαι να έχω στρεσαριστεί τόσο πολύ ξανά σε ταινία εκτός απο τότε που είχαμε πάει με έναν φίλο να δούμε τον αντίχριστο.

Όλη τη βδομάδα το σκεφτόμουν

Όλη τη βδομάδα το σκεφτόμουν.Να πάω ή μήπως να μην πάω;Υποτίθεται οτι θα πήγαινα συνοδευόμενη απο τον καταπληκτικό - φανταστικό μου φίλο.Μετά όμως υποτίθεται οτι χώρισα (φανταστικά πάλι).Και τι να κάνω;Να πάω μόνη μου αποκλείεται.Δεν θα πήγαινα ποτέ στο γάμο του πρώην μου μόνη σαν καμία απελπισμένη γεροντοκόρη που η μοναδική της ευκαιρία να γνωρίσει γαμπρό είναι να πηγαίνει σε γάμους, βαφτίσια και κηδείες!Έπρεπε οπωσδήποτε να βρω κάποιον να έρθει μαζί μου.Και φυσικά θα φορούσα κάτι πολύ σέξι και θα έδειχνα απόλυτα ευχαριστημένη απο τη ζωή μου.