"Άργησες"

"Άργησες", είπε η Μητέρα μου μόλις μπήκα μέσα.
Θέε μου άρχισε απο τώρα η μουρμούρα(!), σκέφτηκα.
"Έπρεπε να είχες έρθει απο χθες.Παραλίγο και θα έχανες το ραντεβού με την κομμώτρια.Έφη απο εδώ η κόρη μου", με σύστησε η Μητέρα μου στην κυρία που είχε έρθει για το χτένισμα."Άντε να δούμε πως θα σε σουλουπώσουμε για το βράδυ.Τι θα φορέσεις;", με ρώτησε ανοίγοντας τον σάκο μου.
Κάπως έτσι όμορφα ξεκίνησε η Κυριακή που είχαμε τον γάμο...Κι αφού μου έφτιαξαν ένα μαλλί "κάπως" και φόρεσα οτι μου είχε αγοράσει η Μητέρα μου σκέφτηκα πως δεν θα μπορούσε να συμβεί τίποτα χειρότερο εκείνη τη μέρα.
Μόλις φτάσαμε η Μητέρα μου δεν έχασε λεπτό.Σαν καλή προξενήτρα μαζί με τη Θεία με (ξανά)σύστησαν στον Βασίλη που ούτε και θυμόμουν απο παλιότερα.
"Ο Βασίλης είναι στο πολεμικό ναυτικό", μου είπε.
Μάλιστα σκέφτηκα.Μόνιμη δουλειά...Να γιατί αρέσει στη Μητέρα μου...Τον κοίταξα απο πάνω μέχρι κάτω.Δεν ελεγε και τίποτα.Αλλά είναι φυσικό αφού αρέσει στη Μητέρα μου και τη Θεία μου τι θα ήταν;Ο Μπραντ Πιτ;
Μετά τον μαραθώνιο της γαμοβάφτισης έπρεπε να πάμε στο τραπέζι.Φυσικά εντελώς τυχαία δίπλα μου καθόταν ο Βασίλης.Η Μητέρα και η Θεία είχαν φροντίσει γι αυτό...Πέρασα όλο το βράδυ δίπλα του, προσποιήθηκα πως δεν ξέρω να χορέψω γιατί ήθελε να χορέψουμε μαζί και απλά προσπαθούσα να τον αγνοώ διακριτικά.
"Ωραίος γάμος", είπε κάποια στιγμή.
Έκανα οτι δεν άκουσα.
"Πως τα περνάς;", ρώτησε.
"Καλά.Εντάξει γάμος είναι πως να τα περνάω;", τον κοίταξα με ύφος που έλεγε άσε μας ρε άνθρωπε μου.Δεν το πιστεύω οτι έβαλε τη μάνα του να κάνει ολόκληρη διαδικασία για να κάτσει δίπλα μου στο τραπέζι.Πότε θα περάσει η ώρα επιτέλους να γυρίσω σπίτι μου;
Η Μητέρα μου γυρνούσε συνέχεια και μου έκανε νοήματα να σηκωθώ να χορέψω λες και είμασταν σε κανένα πανηγύρι της εποχής της γιαγιάς μου που χόρευαν οι κοπέλες για να βρούνε γαμπρό και 4-5 φορές ήρθε ο Θείος μου στο τραπέζι να με ρωτήσει τι κάνω γιατί δεν παντρεύτηκα ακόμα και πότε θα με παντρέψουν εμένα επιτέλους.Εσένα τι σε νοιάζει;Ήθελα πολύ να του πω αλλά χαμογέλασα και δεν είπα τίποτα.Πως μπορούν και γίνονται τόσο αδιάκριτοι;Τους ρώτησα εγώ ποτέ κάθε πότε κάνουν σεξ;Ουφ.Ελπίζω να κάνω πολύ καιρό να τους ξαναδώ.

Γύρισα το Σάββατο

Γύρισα το Σάββατο αργά το βράδυ με ένα επιπλέον σακ βουαγιάζ με τα ψώνια μου.
Πέταξα τους σάκους στο πάτωμα δίπλα στη πόρτα και αγκάλιασα τη Λάρα που μου νιαούριζε με παράπονο.Η καημένη τόσο καιρό είχε μείνει μόνη της.Ευτυχώς περνούσε η Φιλιώ και της έβαζε φαγητό και νερό.
Χαλάρωσα στον καναπέ για λίγο.Θυμήθηκα οτι δεν είχα ειδοποιήσει τον Μάρκο τι ώρα ακριβώς θα γυρνούσα αφού έχασα την προγραμματισμένη μου πτήση μετά απο αμέριμνες βόλτες διαρκείας στο αεροδρόμιο.Σήκωσα το ακουστικό και πήρα το νούμερο του Μάρκου.Ακούστηκε το αυτόματο μήνυμα της τηλεφωνικής εταιρείας.
Τέλεια!Πάλι κόπηκε το τηλέφωνο, σκέφτηκα.

Είναι σχεδόν απίθανο...

Είναι σχεδόν απίθανο να χωρέσουν όλα αυτά τα ρούχα, σκέφτηκα κοιτάζοντας το βουνό με τα ρούχα που είχα μαζέψει πάνω στο κρεβάτι.Θα τα φορέσω όλα αυτά ή τσάμπα τα φορτώνομαι;Όμως για κάθε περίσταση χρειάζομαι και διαφορετικά ρούχα.Και δεν μπορώ κάθε φορά που θα βγαίνω να φοράω τα ίδια.
Πάνω που στρίμωχνα στη δεύτερη βαλίτσα όλα τα αγαπημένα μου ρούχα και οτι καινούργιο είχα αγοράσει για να πάρω μαζί μου  πρόσεξα οτι κάτι είχα ξεχάσει.

Σε μεγάλη κρίση ηλικίας

Σε μεγάλη κρίση ηλικίας μετά το χθεσινό ξενύχτι.Ξύπνησα στις 3 και τέταρτο.Ο Μάρκος είχε φύγει νωρίτερα (δόξα το Θεό!) γιατι είχε συνάντηση με τους κολλητούς του.Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει!Έδιωξα τη Λάρα απο τα πόδια μου και σηκώθηκα.Πήρα ένα παυσίπονο και κοιτάχτηκα στο καθρέφτη.Πάλι κοιμήθηκα με το μακιγιάζ...Τα μάτια μου μουτζουρωμένα απο το μολύβι και τη μάσκαρα.Απο κάτω μαύροι κύκλοι και μετά πρόσεξα...Τι είναι αυτές οι γραμμές στα μάγουλα μου;Θεε μου!Είμαι σαν τον Φρεντ Φλίνστοουν!

Φαίνεται οτι τα πράγματα πάνε καλά

Φαίνεται οτι τα πράγματα πάνε καλά.Με τον Μάρκο είμαστε σχεδόν κάθε μέρα μαζί.Μήπως παραπάνε καλά τα πράγματα;
Χθες πήγαμε σινεμά και είδαμε το conjuring.Με άντεξε σε όλη τη διάρκεια της ταινίας ακόμα και στη σκηνή του εξορκισμού που πραγματικά μου φάνηκε ατελείωτη...Δε θυμάμαι να έχω στρεσαριστεί τόσο πολύ ξανά σε ταινία εκτός απο τότε που είχαμε πάει με έναν φίλο να δούμε τον αντίχριστο.